Fotografie: Rob van der Teen
Iemand een huis gunnen
Dordrecht heeft keihard huizen nodig. Je merkt het in elke wijk. Vrienden die na hun studie weer op zolder wonen omdat ze geen starterswoning kunnen vinden. Een buurvrouw op leeftijd die dolgraag naar een appartement met lift wil, maar nergens iets geschikts vindt. De woningmarkt zit muurvast. Als we niet bouwen, raken we jongeren kwijt en blijven ouderen noodgedwongen in te grote huizen zitten.
Daarom is het Maasterras zo’n belangrijke kans. Geen vaag toekomstplan, maar een concreet voorstel voor een nieuwe stadswijk langs het spoor, met ruimte voor zo’n 2.100 woningen. Daarmee geven we ruim vierduizend Dordtenaren een plek in hun eigen stad. Nog geen kilometer van de Grote Kerk, op een plek die nu vooral vergeten en stenig is. Maar straks? Een wijk met een park, school, winkels en duizenden Dordtenaren die er hun leven verder kunnen opbouwen. Een belangrijke stap in één van de grootste uitdagingen voor Dordrecht: betaalbaar wonen.
En nee, het is geen mooie polder of laatste stukje groen in jouw wijk dat wordt opgeofferd. Daar wordt niemand blij van. Het gaat om een grotendeels onbenutte strook grond, op loopafstand van station en centrum. Bewoners stappen straks zo op de trein of pakken de fiets naar de markt of een terras in onze gezellige binnenstad.
Natuurlijk kent elk plan uitdagingen. Sommige buurtbewoners maken zich zorgen en vrezen hun huis kwijt te raken. Begrijpelijk, en hun belangen blijven niet onopgemerkt. Er zijn ook vragen over de kosten. Het gebeurt nooit dat iedereen staat te juichen. Maar eerlijk is eerlijk: als we hier niet bouwen, moeten de woningen elders komen. En daar wordt dan weer iemand anders niet blij van. Er is de afgelopen tijd ook goed geluisterd naar terechte kritiek. Ik ben blij dat, na opnieuw puzzelen, de brug naar Zwijndrecht openblijft voor verkeer.
In de gemeenteraad praten we bij bouwplannen vaak over tabellen, vierkante meters en prognoses. Felle tegenstanders hebben daarbij een gezicht, maar Dordtenaren die een huis zoeken vaak niet. Die spreken niet in, die schrijven geen brieven. Maar achter elk plan schuilen mensen. Gezichten. Namen. Voor mij is Maasterras niet alleen een ruimtelijke ontwikkeling, maar een kans op een thuis voor zo’n 4.000 Dordtenaren. En niet alleen voor ‘rijke import’. Juist niet! Er komen honderden betaalbare woningen, in huur en koop. Voor starters die nu geen kans maken. Voor gezinnen die dichter bij de stad willen wonen. Voor ouderen die willen verhuizen naar iets comfortabelers, waardoor hun huis op Dubbeldam, Stadspolders of Sterrenburg weer vrijkomt voor een jong gezin. Die doorstroming is hard nodig. Eén nieuwbouwhuis kan een hele keten van verhuizingen op gang brengen. Daar wordt iedereen beter van.
Soms is het lastig om die duizenden mensen voor je te zien. Dan fiets ik met ons gezinnetje door een nieuwe wijk. Tussen de kinderfietsjes en skippyballen, de verhuisdozen en af en toe een ooievaar in de voortuin, zie je het leven zich ontvouwen. Daar doen we het voor. We kunnen blijven wikken en wegen. Of kiezen voor een wijk die echt iets oplost. Maasterras is geen makkelijke route, maar wel de juiste. Want iedereen in Dordt kent wel iemand die dringend een huis zoekt. En dit plan is voor hen.
Lees het vorige artikel van 078MGZN: Stuart Hofman | “Achter iedere piercing zit een verhaal”
“Achter iedere piercing zit een verhaal”
Dat vertelt Stuart van Hofman Piercing. Zijn eigen studio is nog maar drie-en-een-half jaar oud, maar loopt nu al als een trein. Buiten zijn eigen studio openen, heeft Stuart al een hoop mijlpalen mogen bereiken. Zo is hij mede-oprichter van de Association of Professional Piercers, heeft hij een Creative Innovator Award gewonnen voor zijn zelf ontworpen sieraden en liggen er al plannen voor het openen van een tweede studio met meer services.
Benieuwd naar Stuart’s ervaringen als piercer? Lees dan het hele artikel.