Yannick de Vlieger: WSET level III, Register Vinoloog van de Wijnacademie, Frans van den Hoogen Wijnkopers
Laatst op Vinitaly, een grote wijnbeurs in Verona, had ik een mooi gesprek met wijnmaker Mauro Manzone. Hij en ik bevinden ons een vergelijkbare situatie. Laat ik bij het begin beginnen..
Giovanni Manzone is een wijnhuis dat wij importeren uit het prachtige Serralunga d’Alba, in het hart van Barolo. Al geruime tijd komen hier enkele van de beroemdste, duurste en meest gezochte wijnen ter wereld vandaan, maar dat is niet altijd zo geweest. Het verhaal achter dit wijnhuis is er één van hard werken, volharding en een grote liefde voor de streek.
Het begon allemaal bij Stefano Manzone, geboren in1863. De man had, naast een grote familie, ook een uitgestrekt grondgebied in Barolo en bezat daar op verschillende plekken land. Tegenwoordig zie je hier overal druivenstokken, maar in de tijd van Stefano kleurde het landschap goudgeel: meer dan de helft van het huidige druivenareaal bestond toen nog uit bossen en heuvels waar graan en andere gewassen werden verbouwd. Toen Stefano in de nadagen van zijn leven was, wilde hij zijn eigendommen zo eerlijk mogelijk verdelen onder zijn kinderen. Hij besloot dat dit het best kon gebeuren doormiddel van strootjes trekken tijdens een familielunch.
Een van de kinderen, Giovanni Manzone, erfde het stukje Castelletto – het armste stuk grond. De grond waar hij het mee moest doen bestond uit de steilste en meest schrale heuvels die zijn vader bezat: bijzonder lastig voor hetverbouwen van graan of mais. Destijds kreeg de familie van Giovanni de bijnaam “de mijners” van andere dorpsgenoten. In plaats van een schep hadden zij een mijnbijl nodig om de harde grond te bewerken. De jaren die volgden stonden in het teken van extreme armoede, maar Giovanni had plannen. Hij had in zijn jonge jaren namelijk gewerkt bij een groot en bekend wijnbedrijf, Cantina Sociale di Monforte d’Alba. Na de Eerste Wereldoorlog begon hij met het aanplanten van druiven en het maken van wijn. In 1925 werd wijnbedrijf Giovanni Manzone officieel opgericht.
EEN SPRONG IN DE TIJD…
Twee generaties later, rond 1965, staat kleinzoon en naamgenoot Giovanni Manzone (geboren in 1946) aan het hoofd van het boerenbedrijf. Inmiddels is het land erg productief: graan en mais worden succesvol verbouwd, schapen en kippen scharrelen rond, en runderen grazen in de bossen rondom het terrein. De echte rijkdom zit echter in de druivenstokken. Toen al stond dit gebied bekend om zijn legendarische wijnen. In plaats van de druiven te verkopen, kon er goed geld worden verdiend door zelf wijn te maken van hoge kwaliteit. De eerste vintage Barolo werd dan ook verkocht in 1961. Toch betekende dit nog steeds een leven van hard werken om het hoofd bovenwater te houden. Veel boeren kozen er destijds voor om te gaan werken in autofabrieken in de stad, waar meer geld te verdienen viel. Giovanni besloot echter te blijven– simpelweg omdat hij zielsveel hield van zijn heuvels en wijnranken, waar hij nog steeds iedere dag te vinden is.
DE UITDAGING VAN DE JONGE WIJNMAKER
Tegenwoordig heb ik contact met Mauro, de zoon van Giovanni. Hij is veertig jaar oud en inmiddels al geruime tijd verantwoordelijk voor het maken van de wijnen en het nemen van beslissingen in de wijngaarden. Mais en graan zijn inmiddels ingeruild voor druiven, maar een grootdeel van het bos is nog steeds aanwezig. De ‘arme’ grond behoort inmiddels tot de duurste wijnbouwgronden ter wereld. Dat brengt voor Mauro de nodige uitdagingen met zich mee. Er komt een dag waarop hij het volledige eigendom van het bedrijf en de bijbehorende gronden zal erven. En dat betekent ook dat hij erfbelasting moet betalen over de waarde van wat hij erft. Veel jonge wijnboeren kampen met hetzelfde probleem: wijnbouwgrond is te duur geworden om zelf te kopen, en zelfs het erven ervan vormt vaak een financiële uitdaging. Soms moeten delen van wijngaarden worden verkocht. Grote, vermogende wijnbedrijven kopen dan vaak een deel van het land – of zelfs een deel van het bedrijf – zodat de beste wijngaarden behouden blijven. Bij Manzone doen ze er momenteel alles aan om het gehele bedrijf en de gronden, te behouden.
Net als Mauro bereid ik me ook voor op de overname van het familiebedrijf. Frans van den Hoogen Wijnkopers bezit dan misschien geen miljoenenwaarde aan wijnbouwgrond, maar ook bij ons komt er veel kijken bij een eventuele overname. En voor mij geldt ook: verkopen of weggaan is geen optie. We zijn namelijk niet alleen erfgenamen van een bedrijf, maar ook van een verhaal dat we graag door willen geven. Bedrijven kun je verkopen. Maar wat we echt erven, laat zich niet in euro’s uitdrukken.
Lees het vorige artikel van 078MGZN: Grand Café Noordkade | Franse charme aan het water
“We bouwen hier aan een plek die je over tien jaar nog steeds wil bezoeken. Tijdloos, gastvrij en altijd gezellig.”
Aldus horeca ondernemer Bjorn van Dijl over zijn nieuwste concept: Grand Café Noordkade. Je bent hier aan het juiste adres voor herkenbare gerechten in een nieuw jasje. Op de kaart is er sprake van unieke signature dishes als garnalencocktail of steak tartare, maar ook van klassiekers als tournedos en escargots. Je kan bij Noordkade binnen terecht in gezellige ovale zitjes of bankjes, of ga jij voor het ruime terras aan het water?
Benieuwd waarom jij ook echt bij Grand Café Noordkade moet gaan eten? Je leest het in het hele artikel.